Runner's World poleca:

Patent na zimę: bieganie na nartach

Poleć ten artykuł:

Narciarstwo biegowe to doskonały sposób na urozmaicenie treningów i budowanie formy zimą. W dodatku sprzęt jest tani, wystarczy kilkanaście centymetrów śniegu pod nartami i nie musisz jechać w góry ani stać w kolejce do wyciągów.

Zima na ogół nas nie rozpieszcza. Mrozi, doprowadza buty do przemoczenia, a krótkie dni nie zachęcają do wyściubiania na dłużej nosów na zewnątrz. A trenować trzeba systematycznie - wie o tym każdy biegacz. Truchtając zimą, ślizgamy się lub zakopujemy w śniegu.

Warto więc - dla uniknięcia tych niedogodności i urozmaicenia swoich treningów - pomyśleć o dwóch deskach. Nie tracąc formy, w atrakcyjny sposób możemy się przygotować do wiosennych startów ulicznych. Aż dziwi, jak mało popularne w naszym kraju jest narciarstwo biegowe, a naprawdę warto urozmaicić tradycyjny trening, kreśląc za sobą dwa długie, cienkie ślady.

By uprawiać narciarstwo biegowe, wystarczy niewielka warstewka śniegu w parku, w lesie, na polanie - gdziekolwiek. Sprzęt jest kilkukrotnie tańszy od zjazdowego. Niektórzy błędnie sądzą, że trzeba dysponować sporą kondycją fizyczną i umiejętnościami. Wręcz przeciwnie! To doskonała aktywność nawet dla osób w starszym wieku.

Na nartach można chodzić w ramach zorganizowanych, wielogodzinnych wycieczek, można też biegać i nieźle się spocić. Pracuje wtedy cały organizm - narciarskie ruchy symetrycznie rozwijają wszystkie mięśnie, również górnej części ciała, pobudzają do pracy wszystkie układy, w tym głównie układ krążeniowo-oddechowy.

Technika oparta jest na prostych, naturalnych ruchach. Dlatego tak szybko można się nauczyć przemierzania przestrzeni techniką klasyczną, która przypomina zwykły chód czy bieg. To aktywność dla każdego - można traktować ją turystycznie lub sportowo.

Pierwsze kroki

Wiązania w nartach biegowych mocują tylko przód buta, co oznacza, że tylna część stopy - pięta - nie jest trwale przymocowana do narty. To właśnie umożliwia naturalne chodzenie i bieganie ruchem posuwistym. Tym, którzy nigdy nie mieli na nogach biegówek, poleca się na początek kilkugodzinne chodzone wycieczki na nartach szerszych, turystycznych lub back-country. Od spacerów zaczynając, przechodzimy kolejno przez tajniki kroku klasycznego, tj. bezkrok, kroki z równoczesną pracą ramion i kroki z naprzemianstronną pracą ramion.

Łyżwowa technika biegu jest kolejnym stopniem wtajemniczenia - wymaga wcześniejszego opanowania techniki klasycznej, odpowiedniego sprzętu (narty są trochę krótsze, węższe, buty twardsze, wyższe, kijki dłuższe) oraz dobrze przygotowanej, równej i utwardzonej trasy.

Zawalcz o medal

Podobnie jak w przypadku biegów ulicznych i maratonów, narciarze biegowi mogą uczestniczyć w otwartych imprezach biegowych, rywalizując z innymi, a także z kapryśną pogodą i z samym sobą. Niesamowita atmosfera udziela się wszystkim startującym, a każdy rasowy maratończyk może poczuć się swojsko - zasady i organizacja są niemal identyczne jak w biegach ulicznych.

W Polsce mamy kilka biegów narciarskich, bardzo dobrze zorganizowanych. Warto wspomnieć o Biegu Piastów (46 km) w Jakuszycach, notabene kolebce polskiego narciarstwa biegowego (najwięcej profesjonalnie przygotowanych tras). Impreza gromadząca na starcie około 5 tysięcy zawodników należy do światowej rodziny elitarnych biegów Worldloppet.

Jednak by wystartować w zawodach, trzeba dysponować niezbędnym poziomem umiejętności technicznych, na który składa się nie tylko jazda na wprost, ale i ewolucje zjazdowe, zmiany kierunku jazdy i hamowanie. Nie bez znaczenia jest też umiejętność wymijania, radzenia sobie w tłumie kijków i długich nart na wąskich trasach, pamiętając przy tym, że w śladzie biegnie się gęsiego, a nieokrawędziowane narty nie ułatwiają ani zwalniania, ani wchodzenia w ostre wiraże.

Tagi: trening | trening zimą | narty biegowe | biegówki | budowanie formy | śnieg | zima

Oceń artykuł:

3.0

Skomentuj (0)

Brak komentarzy
dodaj pierwszy komentarz

Runner's WorldPorady dla biegaczy

ZOBACZ RÓWNIEŻ Zamknij