Szlifowanie diamentów
fot. Chris Crisman, rys. Tim Bower
Ruch tak, ale...
W ramach badań w ramach programu „Wczesna profilaktyka nadciśnienia tętniczego oraz nadwagi i otyłości u dzieci i młodzieży w Łodzi", przeprowadzonych w roku 2005/2006, zbadano ponad 27 tysięcy dzieci i młodzieży. Okazuje się, że nadwaga i otyłość dotyczy około 15,7% nastolatków w wieku szkolnym.
Porównanie tych danych z wcześniejszymi (badania Instytutu Żywności i Żywienia przeprowadzane wśród dzieci i młodzieży szkolnej w 1995 i w 2000 roku) wskazuje, że odsetek małych, słodkich „misiaczków" niestety rośnie. Wśród chłopców w wieku 7-17 lat w ciągu 6 lat wzrósł z 8,9% w 1994/1995 roku do 11% w 2000 roku, w przypadku dziewcząt w tym samym wieku z 8,8% w 1994/1995 do 11,3% w 2000 roku.
Mimo że eksperci określają przyczyny epidemii otyłości jako złożone (wpływ na to mają zarówno polityka gospodarcza, jak i struktura współczesnego społeczeństwa oraz rozwój społeczno-ekonomiczny), to dwa czynniki wysuwają się na pierwszy plan: nawyki żywieniowe (które wraz ze wzrostem dostępnej żywności uległy w ostatnich dziesięcioleciach zmianom, i to na niekorzyść) oraz brak ruchu.
Wniosek jest zatem prosty: jeśli nie chcemy mieć dzieciaków z nadwagą, musimy bardziej uważać na to, co jedzą, i „uzależnić" je od gier i zabaw w szkole, klubach czy nawet na podwórku. Wtedy nie tylko będziemy mieć mniej problemów z ich BMI, ale też z ADHD. A jaki inny sport nadaje się do tego bardziej niż bieganie?
Treningi średnio- i długodystansowe, prowadzone zgodnie z najnowszymi osiągnięciami nauki, posiadają olbrzymie walory zdrowotne. Bieganie, bez względu na poziom, to najprostsza i jednocześnie wszechstronna forma ruchu wykorzystywana coraz powszechniej w masowej rekreacji społeczeństwa. Dzieci, zaczynające przygodę z bieganiem, będą mogły kontynuować ją bez przeszkód w dorosłym życiu, ciesząc się dobrym zdrowiem.
Jednak sprawy nie są tak jasne i proste, jakby się mogło wydawać. Mamy bowiem bardzo dużo wielbicieli kanapowego oglądania telewizji, ale z drugiej strony mamy też całkiem pokaźną ilość młodych biegaczy, którzy są przetrenowywani, zestresowani stawianymi wobec nich oczekiwaniami.
Dziecko nie jest „osobą dorosłą w miniaturze" - podlega rytmom adaptacji, które są związane z jego wiekiem, należy więc dostosować trening do tych naturalnych różnic. Dobry trening może poprawić siłę, wydolność tlenową i beztlenową również u dziecka. Jednak potrzebna jest do tego wiedza, najlepiej trenerska, a nie intuicja rodzica. Nie mówiąc już o jego ambicjach.
NEWSLETTER 